وقتی حواس یک امتی پرت شود خدا درد یا عذاب یا رنجی را می فرستد تا حواسشان جمع شود تا دلشان نرم شود اگر نشود می فرماید: درهای همه چیز را برایشان باز می کنیم ٬تا که دلخوش شوند و بعد یکهو جمعش می کنیم...
ما به سوى امتهايى كه پيش از تو بودند، (پيامبرانى) فرستاديم؛ (و هنگامى كه با اين پيامبران به مخالفت برخاستند،) آنها را با شدت و رنج و ناراحتى مواجه ساختيم؛ شايد خضوع و (تضرع) كنند (42)
چرا هنگامى كه مجازات ما به آنان رسيد، تضرع نکردند! بلكه دلهاى آنها قساوت پيدا كرد؛ و شيطان، هر كارى را كه مىكردند، در نظرشان زينت داد! (43)
(آرى،) هنگامى كه (اندرزها سودى نبخشيد، و) آنچه را به آنها يادآورى شده بود فراموش كردند، درهاى همه چيز (از نعمتها) را به روى آنها گشوديم؛ تا (كاملا) خوشحال شدند (و دل به آن بستند)؛ ناگهان آنها را گرفتيم (و سخت مجازات كرديم)؛ در اين هنگام، همگى مايوس شدند؛ (44)سوره ی انعام
خداوند به وسیله ی آن، كسانى را كه از خشنودى او پيروى كنند، به راههاى آرامش و صلح، هدايت مىكند؛ و به فرمان خود، از تاريكيها به سوى روشنايى مىبرد؛
و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، (در آن جهان) همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده؛ از پيامبران و صديقان و شهدا و صالحان؛ و آنها رفيقهاى خوبى هستند! (نسا 69)
بلكه نيكى آنست كه:
(۱-)به خدا، و روز رستاخيز ، و فرشتگان، و كتاب (آسمانى)، و پيامبران، ايمان آورده؛
(۲) و مال (خود) را، با همه علاقهاى كه به آن دارد، به خويشاوندان و يتيمان و مسكينان و واماندگان در راه و سائلان و بردگان، انفاق مىكند؛
(۳) نماز را برپا مىدارد و زكات را مىپردازد؛
(۴)و (همچنين) كسانى كه به عهد خود -به هنگامى كه عهد بستند-وفا مىكنند؛ و در برابر محروميتها و بيماريها و در ميدان جنگ، استقامت به خرج مىدهند؛ اينها كسانى هستند كه راست مىگويند؛ و (گفتارشان با اعتقادشان هماهنگ است؛) و اينها هستند پرهيزكاران! (177)سوره ی بقره
